Najczęściej kupowane

Informacja

Producenci

Promocje

Dostawcy

Oddech jako sposób codziennej medytacji

Published : 2016-12-15 19:51:42
Categories : Informacje ogólne i ciekawostki Rss feed

Medytacja

Oddychanie to procesy życiowe związane z uzyskiwaniem przez organizmy energii użytecznej biologicznie: Oddychanie zewnętrzne, respiracja, oddychanie – zespół procesów fizjologicznych, podczas których ze środowiskiem wymieniane są gazy oddechowe. Oddychanie komórkowe, oddychanie wewnętrzne, utlenianie biologiczne, oddychanie – proces metaboliczny polegający na uzyskiwaniu energii użytecznej biologicznie podczas utleniania substratów. Procesy te często są sprzężone, jednak nie zawsze muszą być powiązane bezpośrednio, co może prowadzić do niejednoznaczności. Oddech, który towarzyszy nam od urodzenia to unikalny rytm.

Oddech jest niezwykle istotny w praktyce medytacji i istnieje cała masa technik na nim opartych… Co zrobić, jeśli mamy problemy ze skupieniem się na czymś tak banalnym jak wdychane i wydychane powietrze?  Cała ta metafizyka i orientalna filozofia nie bardzo pomagają, bo oddech – z punktu widzenia naszego wiecznie rozbieganego umysłu –  dorównuje schnącej farbie i rosnącej trawie. Co zrobić, gdy myśli „odlatują” w stronę nieco ciekawszych spraw? Pomiędzy oddechem a psychiką istnieje ścisły związek. Rytm oddychania zmienia się pod wpływem myśli i emocji. Kiedy odczuwamy coś intensywnie (np. niepokój), instynktownie spłycamy, przyśpieszamy bądź wstrzymujemy oddech. Jeśli przez dłuższy czas towarzyszy nam stres i napięcie, odbija się to na oddechu.

W wielu systemach filozoficznych przywiązuje się wielką wagę do sposobu oddychania. Wierzy się, że jest to nie tylko reakcja chemiczna, ale też skomplikowany proces energetyczny. Jednym z takich  systemów jest  węgierska metoda rehabitacji osób niepełnospranych ruchowo zwłaszcza z mózgowym porażenim dzięcym, która ze względu na swój naprowadzający charakter uzyskała miano  SYSTEMEMU  NAUCZANIA KIEROWANEGO lub METODĄ PETŐ.
Istotę metody stanowi połączenie usprawniania leczniczego, psychopedagogicznego oraz różnych form adaptacji społecznej. Głównym zaś jej celem jest przygotowanie niepełnosprawnego dziecka do samodzielnego życia. Metoda Petö charakteryzuje się niezwykłą prostotą w użyciu środków potrzebnych do prowadzenia terapii oraz dokładną znajomością potrzeb i możliwości dziecka z mózgowym porażeniem dziecięcym. Kładzie nacisk na możliwie największe usamodzielnianie dzieci,  by same mogły jeść i myć się, wiązać buty, ubierać i chodzić bez pomocy kul czy drabinek w klasie. Różni się od tradycyjnych metod fizjoterapeutycznych, których celem jest często tylko zapobieganie zwyrodnieniom, spowodowanym brakiem aktywności ruchowej mięśni lub niemożliwością ich prawidłowej koordynacji.  Dzieci ćwiczą wtedy wprawdzie mięśnie, ale nie uczą się samodzielnie nimi kierować. Conductive education wychodzi z założenia, że każde dziecko stanowi nierozłączną całość (fizyczną, intelektualną i uczuciową) - a to wymaga kompleksowego podejścia,  z naciskiem na rozwój mocnego poczucia własnej wartości. Takie poczucie w połączeniu z samodzielnością kształtują determinację i silną wolę dziecka. Metoda ma też wyrobić u dzieci umiejętność pokonywania ograniczeń w sposób indywidualny, by uniezależnić je od wózków inwalidzkich i wszelkiej innej pomocy technicznej. Upraszcza się otoczenie, konstruując specjalne szczebelkowate meble, zmuszające do wyrabiania chwytu i ułatwiające utrzymanie pozycji.
Jedną z podstawych form ćwiczeń stosowanych  w SYSTEMEMIE   NAUCZANIA KIEROWANEGO przed, w trakcie i po zajęciach ruchowych są ćwiczenia oddechowe.

Są one na tyle istotne, że w połączeniu z rytmizacją i rerbalizacją poleceń stanowi swoisty system medytacyjny. Mający na celu ułatwienie  osobie  niepełnospranej ruchowo odzyskanie konroli nad jej własnym ciałem. Niejednokrotnie wymaga to cierpliwości i samozaparcia. Droga do celu wiedzie przez  krew, pot i łzy .

Zatem  pamnętajmy, że oddech to życie i zawsze warto mieć na niego czas, a także  sprawdzić, czy robimy to dobrze.

Autor:

Tomasz Rudnicki

Literatura:

    1.„Metoda nauczania kierowanego w usprawnianiu dzieci z uszkodzeniem mózgu” wydanej przez Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym w Zamościu;
   2 K.J. Zabłocki „Mózgowe porażenie dziecięce w teorii i terapii”, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 1998, str.51-55
 

Linki:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Oddychanie
http://7dnimedytacji.blogspot.com/2011/02/niepokorny-oddech-sposoby-medytacji-i.html
http://forum.darzycia.pl/index.php/topic,232.msg49312.html?PHPSESSID=fnnpfksqblrh1sf1phoeqm3rj6#msg49312
http://www.poradnikzdrowie.pl/psychologia/zrelaksuj-sie/techniki-oddychania-pomagajace-przezwyciezyc-stres_35061.html
http://poradnik-logopedyczny.pl/metody-programy/rehabilitacja/107/metoda-kieorwanego-nauczania.htmlhttp://www.mauloa.pl/jak-prawidlowo-oddychac/

Udostępnij wpis