Najczęściej kupowane

Informacja

Producenci

Dostawcy

Jak stosować Różeniec Górski - jego właściwości i pochodzenie

Published : 2017-02-22 13:53:26
Categories : Suplementy Rss feed

Rhodiola Rosea - Różeniec górski

Różeniec górski (Rhodiola rosea) to gatunek rośliny należący do rodziny gruboszowatych. Występuje na całym obszarze wokółbiegunowym – w Ameryce Północnej, Europie, Azji. W Polsce występuje wyłącznie w Sudetach i Karpatach, tylko na terenie parków narodowych. Gatunek rodzimy. Inna popularna nazwa złoty korzeń.

Jest unikalnym ziołem, rośnie i ma się dobrze w suchym,  piaszczystym podłożu na dużych wysokościach w arktycznych rejonach Europy i Azji.  Radzieccy naukowcy od dawna wiedzieli że to rodzime dla nich zioło, może zwiększyć energię i pomagać w psychicznym zmęczeniu, oraz wspierać organizm na różne sposoby.  Zakończenie zimnej wojny sprawiło że wiele badań nad tym ziołem ujrzało światło dzienne. Wiedza na temat właściwości tego wszechstronnego zioła rozprzestrzenia się na całym świecie. Skłoniło to naukowców do badań nad zastosowaniem tej rośliny w leczeniu różnych przypadłości. Ich nowe odkrycia potwierdzają pozytywny wpływ na wiele fizjologicznych i psychologicznych stanów,  wykazując że rzeczywiście różeniec jest potężnym antidotum na stresy współczesnego życia. W związku z udowodnieniem bardzo korzystnych własności leczniczych, rozpowszechnia się uprawa różeńca górskiego dla pozyskania surowca.

Surowiec zielarski: kłącze z korzeniami. Zawiera ogromną ilość substancji czynnych: fenoloalkohol, glikozydy salidrozydu, rozarin, rozawin, rozin, liczne flawonoidy, fenolokwasy, kwasy organiczne (bursztynowy, cytrynowy, jabłkowy, szczawiowy), garbniki, tłuszcze, wosk, steryny, oksykumarynę, cukry i wiele innych. Z kłącza i korzeni wytwarza się nalewkę Rhodiolae fluidum i preparat Rodozin. Zioło to wchodzi w skład preparatu Meteo – na dolegliwości pogodowe.

Działanie: pobudzające (podwyższa sprawność organizmu), wzmacniające i adaptogenne (zwiększa wytrzymałość organizmu na stres i inne niekorzystne czynniki środowiska, zwiększa odporność na choroby)
Zbiór i suszenie: u roślin uprawianych w 5-6 roku uprawy wykopuje się kłącze, tnie na drobniejsze kawałki, myje i suszy w temperaturze 50-80 °C.

Wśród ludów Syberii, Chin i Azji południowo-środkowej różeniec górski uznawany był za ważną roślinę leczniczą. Rosyjscy uczeni potwierdzili jego uzdrawiające własności, podobne do tych, jakie ma korzeń żeń-szeń.
W 1973 r. w górach Ałtaju znaleziono rekordowy okaz, który miał 295 łodyg, w tym 95 kwitnących, a jego kłącze ważyło 3,7kg.
W University of Pennsylvania i Frederiksberg University Hospital prowadzone są badania kliniczne nad zastosowaniem Rhodiola rosea w terapii depresji oraz nad wpływem Rhodiola rosea na ogólną sprawność psycho-fizyczną.

Pierwszy opis rośliny zamieścił w dziele De materia medica grecki lekarz Dioskurides w 77 r. po Chr. Linneusz nadał różeńcowi nazwę Rhodiola rosea, odwołując się do zapachu świeżo przeciętego korzenia, przypominającego olejek różany.
Przez stulecia korzeń stosowano w tradycyjnej medycynie ludowej, głównie w Rosji i Skandynawii. Wikingowie powszechnie wykorzystywali właściwości różeńca dla zwiększenia siły fizycznej i wytrzymałości. Cesarzowie Chin wysyłali specjalne ekspedycje na Syberię w celu pozyskania „złotego korzenia„ jako surowca o cudownych właściwościach leczniczych.
W medycynie ludowej ekstrakty z różeńca podawano głównie w celu zwiększenia sprawności fizycznej, w leczeniu zmęczenia, depresji, w zaburzeniach funkcji systemu nerwowego oraz w leczeniu chorób przewodu pokarmowego, chorób infekcyjnych i wielu innych.
W 1969 r. w Związku Sowieckim wprowadzono do lecznictwa ekstrakt z korzenia różeńca górskiego pod nazwą Rhodiolae Extractum Liquidum, przygotowany w wyniku ekstrakcji surowca 40% alkoholem etylowym. Wskazania do jego stosowania obejmowały m.in. astenię (zmęczenie), choroby infekcyjne, schorzenia neurologiczne oraz psychiatryczne.
Początkowo w latach 70. uważano, że unikalne właściwości surowca wynikają z obecności salidrozydu. Pierwsze wyciągi i nalewki, otrzymane z korzenia różeńca według Rosyjskiej Farmakopei, standaryzowano na zawartość salidrozydu, powyżej 0,8%. W późnych latach 80. stwierdzono, że za specyficzną aktywność wyciągów z różeńca są odpowiedzialne inne związki, które zidentyfikowano jako pochodne alkoholu cynamonowego: rozawinę, rozynę i rozarynę - charakterystyczne tylko dla tego gatunku. Obecnie ekstrakty z korzenia różeńca górskiego są standaryzowane na salidrozyd i rozawiny z minimalną zawartością rozawin (3%) i salidrozydu (0,8-1%).
 
Bylina ta zasłynęła ze swoich właściwości adaptogennych. Adaptogen to substancja pochodzenia naturalnego, która ułatwia przystosowanie się organizmu do zmiennych warunków otoczenia. Na podstawie wielu badań, prowadzonych od 1960 r. udało się ustalić, że różeniec górski działa niezwykle korzystnie w stanach przewlekłego stresu i przemęczenia. Udowodniono, że zwiększa on koncentrację i zdolność uczenia się. Uważa się go także za sprzymierzeńca osób, zmagających się z astenią – chorobowym stanem zmęczenia i amobilizacji. Niezwykłą właściwością ekstraktu z tej arktycznej rośliny jest m.in. zdolność do minimalizowania zniszczeń spowodowanych niedotlenieniem organizmu. Różeniec skutecznie rozprawia się także z wolnymi rodnikami, co klasyfikuje go jako antyoksydant. Stwierdzono również działanie przeciwnowotworowe i przeciwzakrzepowe jego substancji czynnych. Ponadto, ta cudotwórcza bylina nie pozostaje obojętna dla działania układu odpornościowego – znacznie wzmacnia odporność i przyspiesza odpowiedź immunologiczną. Ważnym aspektem jest to, w jaki sposób różeniec wpływa na układ hormonalny. Można by tu wymieniać wiele jego zasług dla gospodarki metabolicznej organizmu, jednak na pewno należy wspomnieć o jego wpływie na poziom dwóch substancji – serotoniny, zwanej hormonem szczęścia i dopaminy, która wydziela się, kiedy odczuwamy przyjemność. Odpowiednie dawki opisywanej rośliny znacznie ułatwiają serotoninie i dopaminie przekraczanie bariery krew – mózg, co zaobserwowano, prowadząc badania na zwierzętach oraz ludziach, cierpiących m.in na nerwicę i astenię. Ma to niebagatelny wpływ nie tylko na samopoczucie i stan zdrowia, ale także na zdolność uczenia się i poprawę pamięci – wymienione wyżej hormony są zaliczane do neurotransmiterów, a więc ich wyższy poziom warunkuje szybsze przewodzenie impulsów nerwowych z i do mózgu. Właściwość ta wpływa również na możliwości fizyczne organizmu. Kolejną ważną zasługą ekstraktu z różeńca jest zdolność obniżania poziomu kortyzolu, czyli hormonu stresu. Ma to znaczenie ochronne szczególnie dla mózgu i serca, a więc filarów ciała i umysłu. Leczniczymi częściami rośliny są kłącze i korzeń. To z nich pozyskuje się bogaty w substancje czynne ekstrakt. Dawkowanie tego naturalnego preparatu jest ściśle związane ze stanem zdrowia i stylem życia danej osoby. Zaleca się stopniowe zwiększanie ilości spożytego różeńca, zaczynając od niewielkiej dawki w porze porannej, najlepiej przed pierwszym posiłkiem – warunkuje to lepsze wchłanianie się substancji. W przypadku postaci dobrze przyswajalnych, np. sproszkowanego korzenia wraz z kłączem, nie zaleca się przekraczania dawki 0,9 grama na dobę. Za optymalną uznaje się porcję do 0,5 g/24h. stres

Autor: Tomasz Rudnicki

Źródła:

Literatura:
1. Tajer. A., Rhodiola rosea L. jako przykład rośliny adaptogennej, "Annales Academiae Medicae Silesiensis" 2011, 65

Linki:
https://pl.wikipedia.org/wiki/R%C3%B3%C5%BCeniec_g%C3%B3rski
https://www.naturalna-medycyna.com.pl/rozeniec-gorski-rhodiola-rosea.html
http://www.poradnikzdrowie.pl/zdrowie/medycyna-niekonwencjonalna/rozeniec-gorski-czyli-arktyczny-korzen-wlasciwosci-i-dzialanie_34977.html
http://www.panacea.pl/articles.php?id=227
http://bonavita.pl/rozeniec-gorski-wlasciwosci-dawkowanie-preparaty-i-przeciwwskazania
 

Udostępnij wpis